Póstlisti
Prenta

Hraðfrystihús Hellissands hf

Hraðfrystihús Hellissands hf.  er eitt stærsta útgerðar- og fiskvinnslufyrirtækið í Snæfellsbæ, með aðsetur á Hafnarbakka 2, Rifi. Starfsfólk hjá fyrirtækinu eru um sjötíu talsins. Þar af starfa fimmtíu manns við framleiðslustörf í verkuninni og tuttugu manns á sjó. 
 
Fyrirtækið gerir út tvö skip

Rifsnes SH 44  (aflatölur Rifsness) (ljósmynd Alfons Finnsson)
Örvar SH 777  (aflatölur Örvars)  (ljósmynd Alfons Finnsson)

einnig gerir það út Brimil SH 31. 

Framkvæmdarstjóri Hraðfrystihússins er Ólafur Rögnvaldsson.

Fjármálastjóri er Rögnvaldur Ólafsson.

Saga Hraðfrystihúss Hellissands

Upphafsár- fyrsta stjórn

Á borgararfundi sem haldinn var á skírdag 10. apríl 1941 var hreppsnefnd Neshrepps utan ennis falið að vinna að undirbúningi þess að koma á fót hraðfrystihúsi á Hellissandi. Sumarið 1941 var Pétur Guðmundsson frá Rifi ráðinn fyrsti vélstjóri frystihússins. Þann 23.febrúar 1942 var hraðfrystihússfélagið formlega stofnað. Lög félagsins voru samþykkt og kosin var stjórn.

Fyrstu stjórn Hraðfrystihússins skipuðu: Sigmundur Símonarson, kaupfélagsstóri, Hannes Pétursson, skólastjóri, Bogi Sigurðsson, kennari,oddviti hreppsins, Snæbjörn Einarsson, Klettsbúð og Pétur Guðmundsson, Ártúni. Endurskoðendur voru kjörnir, Benedikt S. Benediktsson, kaupmaður og Lúðvík Albertsson, verslunarmaður.

Núverandi stjórn Hraðfrystihúss Hellissands hf: Eiríkur Tómasson formaður, Ólafur Rögnvaldsson, Sigurður Kristjónsson, Sævar Friðþjófsson og Örvar Ólafsson.

Hellissandur árið 1954

Hraðfrystihúsið fór ekki að taka á móti fiski eða að senda frá sér hraðfrystan fisk fyrr en á seinni hluta árs 1942. Það sem einkenndi mjög upphafsár rekstursins voru reglubundnar stöðvanir starfseminnar vegna þess að frystiklefar fylltust og ekki var unnt að taka við meiru.   Fyrstu 15 árin í sögu Hraðfrystihússins einkenndust að miklu leyti að erfiðum fjárhag hjá fyrirtækinu. Miklar breytingar urðu á markaði á freðfiski við stríðslok og forsendur breyttust. Örar breytingar urðu á stjórn félagsins svo og á framkvæmdarstjórnun fyrirtækisins. Aðalvandi forystumanna fyrirtækisins var að finna leiðir til að auka hlutafé þess. Var það gjarnan gert með því að fá menn til að breyta inneign sinni í fyrirtækinu í hlutafé.

Þáttaskil urðu í rekstri Hraðfrystihússins árið 1950. Þann 10 desember sama ár tók Rögnvaldur Ólafsson við starfi framkvæmdarstjóra fyrirtækins. Hófst hann þegar handa við að fá aukið hlutafé inn í fyrirtækið til þess að tryggja rekstur þess. Má segja að þetta hafi markað tímamót í sögu fyrirtækisins.Hann leitaði til Kassagerðar Reykjavíkur en þar var Kristján J. Kristjánsson forstjóri. Hann féllst á að leggja fyrirtækinu aukið hlutafé ásamt fleiri fjárfestum. Rögnvaldur stýrði Hraðfrysthúsinu af mikilli festu og röggsemi.

Ólafur sonur Rögnvalds kom til starfa hjá fyrirtækinu árið 1974 og vann við það með föður sínum næstu tuttugu árin eða allt þar til Rögnvaldur féll frá árið 1994. Það ár tók Ólafur við framkvæmdastjórn fyrirtækisins.

Árið 1952 var reist beinamjölsverksmiðja. Hún skilaði fyrirtækinu fljótlega arði. Árið 1960 var einnig var farið að huga að annars konar verkunum, s.s saltfiskverkun og skreiðarframleiðslu. Markaður var fyrir saltfisk á Spáni og Portúgal og Hraðfrystihús Hellissands var með stærstu skreiðarverkendum á landinu.

Til að tryggja Hraðfrystihúsinu hráefni réðst félagið í að eignast hlut í útgerð. Hraðfrystihúsið festi kaup á hlut í Breiðfirðing SH. En það sem skipti Hraðfrystihúsið langmestu máli var að á þessum árum fóru þeir Sveinbjörn Benediktsson, Eggert Sigmundsson og Guðmundur T. Guðmundsson að gera út bátinn Ármann SH í Rifi og réðu þeir til sín hinn harðsækna skipstjóra Sigurð Kristjónsson frá Bug.  Uppfrá því var stofnað til Skarðsvíkurgútgerðarinnar sem lagði allan sinn fisk upp hjá Hraðfrystihúsi Hellissands. Enginn vafi leikur á að fátt hefur skipt Hraðfrystihúsið meira máli í hráefnisöflun en umrædd útgerð.

Um 1980 gekk erfiðlega að ráða innlent starfsfólk og því sótti Hraðfrysthúsið starfsfólk sitt út fyrir landsteinana. Fyrst komu konur aðallega frá Ástralíu og Nýja Sjálandi. Í kringum 1990 komu konur einnig frá Póllandi, sem margar hverjar eru enn við störf við frystihúsið í dag. Hefur þetta starfsfólk reynst fyrirtækinu mjög vel.

Árið 1980 festi Hraðfrystihúsið kaup á Rifsnesi SH 44 ásamt Baldri F. Kristinssyni skipstjóra í Rifi. Um skipið var stofnað hlutafélag.

Árið 1983 varð Hraðfrystihúsið fyrir miklu áfalli. Þann 17. ágúst brann stærsti hluti húsakostsins. Bruninn olli miklu tjón fyrir Hraðfrystihúsið. Ákveðið var að láta hendur standa fram úr ermum og byggja nýtt frystihús við Rifshöfn í Rifi. Árið 1985 var komið upp starfshæft frystihús í Rifi. Öll vinnsla fluttist sem og hraðfrysting sjávarafurða en saltfiskverkunin hélt áfram á Hellissandi í þeim húsum sem enn voru þar standandi. Um þetta leyti hafði skreiðarframleiðslu að mestu verið hætt vegna hruns á Nígeríumarkaði.

 Árið 1993 keypti Hraðfrystihúsið Örvar SH 777 til að vera enn betur í stakk búið til að tryggja vinnslunni hráefni. Í dag er megin framleiðslan í þorski, en áður fyrr var rækjuvinnsla einnig stór hluti af starfseminni.  Við hlið frystihússins stendur fulkomin rækjuverksmiðja sem hefur ekki verið starfrækt í nokkurn tíma. Árið 1991 hætti Hraðfrystihúsið að verka saltfisk.  Sex árum síðar var einnig hætt að vinna rækju.

Árið 1993 var farið út í ferskfisks útflutning sem hefur 30% vægi af heildarframleiðslu Hraðfrystihússins. Ferskfiskur er mest unnin fyrir markað í Bandaríkin , Bretland og Frakkland. Frosinn fiskur er mest unnin fyrir markað í Bandaríkjunum og Bretlandi. Hraðfrystihúsið hefur haldið sig mest megnis við sömu kaupendur og flutt allar sínar afurðir út í gegnum Sölumiðstöð Hraðfrystihúsanna og dótturfyrirtæki þess.

Framkvæmdastjórar Hraðfrystihúss Hellissands frá upphafi

  • 1942-1943 Hannes Pétursson

     

  • 1943-1944 Steingrímur Þórsson

     

  • 1944-1948 Einar Bergmann Arason

     

  • 1948-1950 Björn Halldórsson

     

  • 1950-1994 Rögnvaldur Ólafsson

     

  • 1994-        Ólafur Rögnvaldsson