Hellissandur

Leturstærð

Leit

Gagnlegir tenglar

Tilkynningar

Að flakka um vefinn:

17.02.2008

Vefurinn er þannig byggður upp að á vinstri spássíu eru "Yfirflokkar" eins og t.d. flokkurinn "Fróðleikur", þegar smellt er á þann flokk birtast undirflokkar, eins og t.d. "Fólk", þegar smellt er á þann undirflokk opnast tenglar á allt efni sem tilheyrir þeim flokki. Í einhverjum tilvikum eins og t.d. þegar smellt er á "Fróðleikur" og síðan "Úr Mbl-Sandur" þá birtast undirflokkar sem eru úrklippur úr Morgublaðinu frá ákveðnum áratugum. Þegar smellt er á viðkomandi áratug birtast litlar myndir. Hægt er að smella á fyrstu mynd og stækkar hún þá, síðan er hægt að fletta albúminu með því að ýta á liðinn "næsta" undir myndinni. Þetta á við öll mynda og úrklippualbúm sem eru á vefnum. Einnig er hægt að leita að efni á vefnum með því að slá inn leitarorð í leitarhólfið á vinstri spássíunni og smella síðan á hnappinn "leita". Gefðu þér góðan tíma til að fikra þig eftir krókaleiðum vefjarins, þú gætir rekist á ýmsan fróðleik um okkar gamla hrepp og fólkið sem þar bjó.

sjá nánar

Prenta

Jóhanna Vigfúsdóttir, frá Munaðarhóli

Jóhanna Vigfúsdóttir, organisti frá Munaðarhóli á Hellissandi, var fædd á Bjölluhóli á Hellissandi 11. júní. 1911 og lést í 29. apríl 1994.

Jóhanna var eini heiðursborgari í Neshreppi utan Ennis, þar sem hún bjó alla sína ævi utan síðustu fjögurrar áranna sem hún bjó í Reykjavík.

Foreldrar Jóhönnu voru Vigfús Jónsson, trésmiður, frá Elliða í Staðarsveit, og Kristín Jensdóttir. Hún lék á orgel í Ingjaldshólskirkju og stjórnaði kirkjukór þar í 52 ár. Hún rak sunnudagaskóla fyrir börn og unglinga í 30 ár, var formaður Kvenfélags Hellissands í 25 ár og gegndi ótal trúnaðarstörfum fyrir sveit sína og hérað. Hún sat m.a. á kirkjuþingi um árabil. Jóhanna var kjörin heiðursborgari Hellissands 10. apríl 1990. Jóhanna giftist 14. maí 1930 Hirti Jónssyni, útvegsbónda og hreppstjóra á Munaðarhóli, d. 10. ágúst 1963. Jóhönnu og Hirti varð átta barna auðið.

Í minningagrein um Jóhönnu kemst tengdasonur hennar Valgeir Ástráðsson svo að orði.

Jóhanna var elst barna þeirra Vigfúsar, húsasmíðameistara, og Kristínar, konu hans, sem reistu sér hús á Gimli og voru við það hús kennd. Þar varð stórt heimili, því systkinin urðu alls þrettán auk fóstursystur, þar sem ekki verður ofsagt að hafi verið einstaklega glaðvær og frískur hópur, sem alla tíð hélt óvenjulegri samstöðu og vináttu, stoltur af sínu. Okkur sem fengum síðar að tengjast þeim hópi eru margar stundir eftirminnilegar með þeim systkinum, þar sem kátínan ríkti og svellandi söngur. Þau systkini hafa það gjarnan á orði, og ekki að ófyrirsynju, að tala um arfinn, sem þau fengu úr foreldrahúsum, um dugnað, ábyrgð og trú. Jóhanna mótaðist mjög af því, varð djörf til að ganga fram á meðal fólks með hugsjónir sínar og hugmyndir og berjast fyrir framgangi þeirra, dugnaðarforkur í öllu félagsstarfi og leiðtogi sem um munaði.

Þau hjónin, Jóhanna og Hjörtur, tóku við búi á Munaðarhóli eftir að þau giftust og þar varð Jóhanna ung húsmóðir á grónu myndarheimili. Hjörtur var framámaður í byggð sinni, leiðtogi í atvinnu og sveitarstjórnarmálum, og var m.a. hreppsstjóri um árabil. Þau hjón voru samhent í miklu félagsstarfi. Heimili þeirra varð á margan hátt miðstöð þess sem var að gerast, stöðugt gestkvæmt og margir í heimili. Börn þeirra eru Snorri, rafvirkjameistari á Akranesi, Hreinn, sóknarprestur í Reykjavík, Rafn trésmiður á Akranesi, Hróðmar, rafvirkjameistari á Akranesi, Jón, leikari í Reykjavík, Aðalheiður, hjúkrunarfræðingur í Reykjavík, og Vigfús, bókari í Reykjavík. Eina dóttur misstu þau í frumbernsku. Yfir heill barna sinna og fjölskyldna þeirra vakti Jóhanna til síðustu stunda, vissi um hvern og einn og umvafði okkur öll fyrirbænum sínum.

Með sínu stóra og umsvifamikla heimili varð Jóhanna sá félagskraftur, sem blessun er hverju byggðarlagi. Það margbreytta og mikla starf gat hún rekið vegna þess að Hjörtur sýndi þar einstakan skilning og styrk. Enda talaði Jóhanna oft um hans skerf þar að. Félagsumsvif hennar hófust þegar hún var sextán ára gömul. Vigfús, faðir hennar, var í forsvari kirkjunnar á Ingjaldshóli og það vantaði organista. Jóhanna var send af stað suður til Reykjavíkur í tónlistarnám hjá Sigfúsi Einarssyni og tók síðan við starfi organista kirkju sinnar. Það starf hafði hún með hendi í 52 ár og leysti þannig að reisn og myndarskapur var þar yfir öllu sönglífi. Starfið í Ingjaldshólskirkju var Jóhönnu dýrmætt því það fjallaði um lífshugsjónina, sem í raun líf hennar og starf snerist um. Trúin á hinn lifandi og upprisna Jesúm Krist var það sem máli skipti, hin brennandi hugsjón. Líka hafði sú trú skírst í reynslunni æ og aftur. Hún kom á fót sunnudagaskóla fyrir börn á Hellissandi löngu áður en farið var að tala um slíkt úti á landsbyggðinni og veitti honum forstöðu um þrjátíu ára skeið. Þá stóð hún fyrir kristilegu starfi með konum á Hellissandi, kynnti starf kristniboðsins o.fl. o.fl. Með þessu var Jóhanna líka formaður og leiðtogi Kvenfélags Hellissands um áratugi, átti sæti í fjölda nefnda fyrir sveit sína, söfnuð og kirkju, átti m.a. sæti á Kirkjuþingi. Fyrir störf sín var Jóhanna margheiðruð.

Hjört, mann sinn, missti Jóhanna um aldur fram árið 1963. Þótt missirinn væri mikill var hún ekki á því að láta deigan síga. Á Hellissandi vildi hún vera og starfa. Hún var brennandi af áhuga fyrir öllu því, sem þar gerðist, og þekkti sögu staðarins betur en flestir aðrir. Hún átti þar langan starfsdag sem munaði um. Íbúar Hellissands sáu það, mátu starf hennar mikils og sýndu henni þann mesta sóma, sem í þeirra valdi stóð, þegar hún var gerð að heiðursborgara Hellissands. Jóhanna var þakklát fyrir vináttu og tryggð Sandara og þá tryggð metur fjölskyldan líka mikils."