Póstlisti
Prenta

HERMANN HERMANNSSON


Hermann Hermannsson var fæddur í Miðhúsum á Hellissandi 2. október 1926. Hann lést 22. febrúar 1997.
Faðir hans var Hermann Hermannsson, f. í Svefneyjum á Breiðafirði 29. júlí 1893, d. 7. nóvember 1979.
Foreldrar hans voru Kristbjörg Sveinsdóttir, f. í Flatey 19. desember 1853, og Hermann Hermannsson úr Eyrarsveit, f. 13. janúar 1869. Móðir Hermanns var Ágústína Ingibjörg Kristjánsdóttir, f. 5. ágúst 1892 í Magnúsarbúð í Bjarneyjum
á Breiðafirði, dóttir hjónanna Kristjáns Eyjólfssonar og Helgu Jónsdóttur sem þar bjuggu.  Ágústína lést 17. febrúar 1979.


Systkini Hermanns voru:

Hálfbróðir þeirra var Kristinn Friðberg Hermannsson, f. 23. nóvember 1928, d. 30. júlí 1995,  kona Svava Hrafnhildur Sigmundsdóttir, f. 16. ágúst 1936. Hermann ólst upp í foreldrahúsum.

Hann kvæntist ekki en bjó með foreldrum sínum meðan þau lifðu. Eftir það bjó hann einn í húsi sínu, Garði á Hellissandi.
Hermann stundaði sjó lengst af ævinnar og smábúskap jafnframt.

Í minningargrein um Hermann ritar Sigurður Kristjánsson skipstjóri og vinur hans eftirfarandi:

"Ég kynntist Hermanni fyrst árið 1957 þegar ég gerðist skipstjóri á bát frá Rifi á Snæfellsnesi sem hét Ármann SH.
Þá byrjaði Hermann að beita hjá útgerðinni. Síðan fylgdi hann mér til sjós þar til ég hætti sem skipstjóri árið 1989  eða í 32 ár. Aldrei var Hermann frá störfum einn einasta dag í öll þessi ár. Varð aldrei veikur.

Hermann var einn af þessum mönnum sem var fullur af kappi og atorku allt sitt líf og allt til þess að sá sjúkdómur sem alltof marga leggur að velli, krabbameinið, leiddi hann að lokum til dauða.

Eitt af því sem einkenndi Hermann var það, að alveg sama var í hvaða störf hann gekk, hann var alltaf fyrstur til starfa.
Í þessi 32 ár höfum við víða farið og við margt fengist og það hefur verið ómetanlegt að hafa með sér mann eins og Hermann sem alltaf var hægt að treysta á.

Hermann veitti sér ekki margt um ævina. Það var hans tilhlökkun þegar við sigldum með fisk á erlendar hafnir og eins  að fara í einn til tvo laxveiðitúra yfir sumarið. Ef Hermann fékkst með í veiðitúr var ferðinni borgið því hann smitaði
alla með áhuga sínum. Hermann hafði reyndar slíkan áhuga á öllu sem hann tók sér fyrir hendur.

Þó að Hermann væri einhleypur alla sína ævi, var hann samt ekki einn á báti, því á heimili Sævars og Helgu systur hans  var hans annað heimili. Samstilltari systkin er ekki hægt að hugsa sér. Enda á Helga systir hans sér fáa líka.
Hefur hún mikið á sig lagt í veikindum Hermanns og ber þeim hjónum miklar þakkir fyrir það."