Póstlisti
Prenta

Sigurður Magnússon

Sigurður fæddist í Stóru-Tungu á Fellsströnd  hinn 17. ágúst 1903 en lést hinn 26. ágúst 1989 .
Sigurður var sonur Karólínu J. Kristinsdóttur frá Stykkishólmi og Magnúsar Magnússonar frá Purkey á Breiðafirði. Móðir hans andaðist af barnsförum 29 ára gömul frá fjórum ungum börnum. Þá var Sigurður 6 ára. Hann dvaldist með
föður sínum til fermingaraldurs en þá fluttist hann frá Stykkishólmi út á Hellissand til föðurbróður síns Jóhannesar Sandhólm og konu hans Kristínar er var dóttir Helga skálds að Gíslabæ við Hellna. Þau hjón höfðu áður tekið til fósturs kornunga Ingileifu, systur Sigurðar, við andlát móður þeirra. Þar dvaldi Sigurður til fullorðinsára.
26. maí árið 1927 kvæntist hann Guðrúnu, dóttur Jónasar Þorvaldssonar formanns í Hallsbæ og konu hans Ingveldar Gísladóttur.
Í Hallsbæ á heimili foreldra Guðrúnar hófu ungu hjónin sinn búskap. 
Þau eignuðust fjögur börn:
Krossavík við Hellissand var erfiður útgerðarstaður sökum brims, grunnsævis og sandfoks. Vegna fjárskorts freistuðust formenn tilað setja vélar í vetraráraskip sín er þeir áttu skuldlaus fremur en að kaupa ný vélskip.
En það komí ljós að gömlu áraskipin þoldu ekki vélaraflið og biluðu. Að fenginni reynslu annarra fór Sigurður Magnússon og félagar hans, SigurðurS. Sigurjónsson og Magnús Jónssonfrá Munaðarhóli, til Reykjavíkur og létu smíða nýjan opinn
vélbát sem hlaut nafnið Höfrungur. Sá bátur reyndist vel undir stjórn hinna þróttmiklu athafnamanna.
Voru þeir samskipa á honum í átján ár. Þetta var brautryðjendastarf. Nú voru gömlu áraskipin lögð til hliðar og þeir er síðar komu börðust fyrirþví að eignast ný skip.
Á sjómannadaginn 1982 á fjölmennri samkomu á Hellissandi var Sigurður heiðraður af sjómannadagsráði með merki sjómannadagsins. Hann mun hafa síðastur manna ýtt smábát til róðurs úr Halls bæjarvör en þá stundaði hann róðra í frístundum sínum.
Sigurður nam múraraiðn og múraði mörg hús bæði á Hellissandi og í Ólafsvík, fyrst einn en síðar í fé lagi við syni sína.
Það hafði verið aldargamall draumur Snæfellinga að fá akfæran veg framundir Jökul. Sigurður beitti sér fyrir því máli af  brennandi áhuga. Safnaði hann fé og gjafadagsverkum svo framkvæmd yrði hafin. Fór hann ferðir til Reykjavíkur og ræddi við ráðamenn þar. Loks var vegurinn lagður öllum til gagns og ánægju.
Í nær 25 ár stóð Sigurður sem verkstjóri og matsmaður við hlið hins þjóðkunna athafnamanns Rögnvaldar Ólafssonar forstjóra  frá Brimilsvöllum, við rekstur Hraðfrystihúss Hellissands. Tókst þeim að drífa þetta lífsnauðsynlega fyrirtæki
byggðarlagsins áfram með góðum árangri þrátt fyrir óvænt áföll.
Árið 1975 seldu þau Sigurður og Guðrún hús sitt á Hellissandi og fluttust til Reykjavíkur í eigið húsnæði þar.  Síðar fluttust þau að Hrafnistu.